RÉVIN – PONT À BAR (afslag Canal des Ardennes)

Woensdag 8 en donderdag 9 juni 2022

DagDatumWindWeer
Donderdag9 juni 2022
Winderig, regen af en toe
Bewolkt, later zon
VertrekAankomstLogstandMotoruren
08.50 uur18.00 uur51004168,5
Loggegevens

Woensdag 8 juni is een ietwat troosteloze dag met veel regen. We blijven in Révin liggen, kijken de hele dag TV, naar de serie Borgen op Netflix, ik schrijf een stukkie, doe wat film voor Joetoeb en we doen boodschappen bij de Lidl, hier om de hoek. Een prachtwinkel, voor sommige artikelen zelfs goedkoper dan de Lidl in Purmerend (sinaasappels bijvoorbeeld). We maken een wandeling door het stadje, over de brug, in de regen. Leuk plaatsje.

We betalen nog een keer bij Cathérine, de vrolijke babbelkous en telefoneren met Linda over haar bezoek aan ons aan de Franse Rivièra. Dat vinden we nog te onzeker in dit stadium om tegen haar te zeggen: boek maar een vlucht naar Nice. Nog even afwachten hoe het loopt allemaal. S’avonds werk ik weer hard door en kijken we ook nog naar een film op youtube (of was het Netflix?). De regen is eindelijk opgehouden. De volgende ochtend is het eerst windstil maar al gauw winderig. Verder is het bewolkt en somber.

We nemen een douche in de voorzieningen van deze “haven”. Wel netjes daar, maar de douche viel tegen, niet echt warm. Na het ontbijt de machinekamer in. Alles in orde. Beetje olie bij. We ontdekken een diepe kras op het potdeksel bij de voorste bolder aan bakboord. Dat is niet zo mooi (ik zei het op een krachtiger, kernachtiger manier). Om negen uur gooien we los en laten Révin achter ons.

De sluizen volgen elkaar in hoger tempo op dan gisteren. We varen meestal tussen groene muren. Sommige sluizen verkeren in krakkemikkige staat: ontbrekende ringen of bolders in of op sluismuren, maar ze werken gelukkig wel allemaal. Het water stort soms met grof geweld de kolk in (we gaan telkens omhoog, zie je) waardoor de boot soms onverwachte schuivers maakt.

In de vierde sluis komt er een boot bij, een huurboot van “Le Boat” met een oude Zwitser, zijn vrouw en zijn tweeling dochters op leeftijd (ze leken erg op elkaar). Na, soms voor, een sluis moet je door een heel stuk smal vaarwater, een gegraven kanaal, parallel aan de rivier die daar ergens naast voortkronkelt over stuwen heen. Je kan meestal beter spreken van een sloot dan van een kanaal. De diepte in het midden varieert van 1,60 tot 2,50 meter en aan de beide kanten loopt de diepte snel terug en daar bevinden zich ook de meeste waterplanten.

Met een snelheid van 7 à 8 km per uur bij een toerental van 1200 hebben we het wel gehad. Je zuigt jezelf met je waterverplaatsing naar beneden en dat remt. Het is langs de kant goed te zien, als er tenminste geen struiken overheen hangen, aan de diepe kuilen die we trekken. Af en toe moeten we achteruitslaan om de rotzooi uit de schroef en van het roer te krijgen. Dat zal nog wel een tijdje zo blijven en zelfs erger worden. Op een bepaald punt laten we de Zwitser voorgaan met zijn botsboot. Als een jonge hinde springt ie via de in de sluiswand aanwezige trap op de wal en pakt lijnen aan, ook van ons en als wij Okay roepen trekt hij aan de blauwe stang om de sluis in werking te zetten. Dit is een prima samenwerking.

Okay wijst aan hoe hoog het water hier stond in een bepaald jaar

Gelukkig is er geen vrachtverkeer te bekennen op deze route. Alleen recreatie als tegenliggers. Af en toe liggen we stil in de bosjes om iemand te laten passeren. Aan het eind van zo’n kanaal kom je weer op de brede rivier de Maas. Na de zevende sluis, écluse Montcy wilden we stoppen in de stad Charlesville-Mézières, daarvoor moesten we afbuigen een dode arm van de Maas in. De Zwitser vaart verder.

Okay gaat linksaf, wij rechtsaf Charlesville-Mézière proberen

Helaas is er ook hier “geen plaats voor ons in de herberg”. Op de voor zo’n stad tamelijk zielige steiger ligt een aantal grote, voornamelijk Nederlandse motorkotters tamelijk asociaal afgemeerd en de opvarenden staan te kijken, doen niks, zeggen niks, zijn er niet of kijken weg. Weinig of geen mogelijkheden. We hebben geen zin in discussies en tijdverspilling. We varen door. De zon schijnt. Het is niet erg warm maar lekker weer. We zien erg veel groen, af en toe ook lelijke industrie maar tijdenlang geen “landschap”. Het los drijvende bomengeweld neemt toe.

Je motor zal hier maar dienst weigeren…
Dat voelt niet lekker als je daarop knalt, ook niet met 8 km per uur
Het wordt steeds gekker

Na sluis Roméry worden de waterplanten steeds vervelender tegen ons. We zijn er voor vandaag wel klaar mee. Gelukkig is de afslag het Canal des Ardennes in, wat ons plan was, dichtbij. Voorbij Dom de Mesnil slaan we rechtsaf, van de Maas af, door een sluis een smal kanaal in waar diverse boten provisorisch afgemeerd liggen. Er is ruimte zat. De Zwitser ligt er ook. Hier stoppen we voor vandaag. De bolders staan mijlenver uit elkaar en we moeten dus ook met grondpennen werken. Een prima plek zo, in het wild.

(Ik had jeuk onder mijn kin, zie je)
Voor de show, want bij 1 golfje ligt ie eruit

De zon schijnt soms, met wel veel wolken eromheen, maar meestal ervóór. We gaan er eens lekker bij zitten. Twaalf sluizen gehad vandaag en het centrale thema van de dag was wel “het ploegen door sloten en het omzeilen van bosschages”. Het was een fijne dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

6 reacties op RÉVIN – PONT À BAR (afslag Canal des Ardennes)

  1. Bert de Groot zegt:

    Ik volg jullie al jaren. Zo’n lange stilte in het publiceren geeft vaak aan dat er rampspoed is.
    Ben nieuwschierig naar jullie welzijn, t hoeft niet direct een heel verslag te zijn.
    Ik ben ook een watersporter, ken alle ( hoop ik) tegenslagen, kan daar zeer om vloeken.
    Hoop dat alles goed gaat.
    Heb smakelijk gelachen om t verslag van ” de aanval van de drone”
    Goede vaart,

    Bert de Groot

    Geliked door 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Hallo Bert, kijk het zit zo. Ik heb het mezelf te moeilijk gemaakt met verschillende camera’s en die drone. Te veel materiaal elke dag om behoorlijk te verwerken. Ook het schrijven komt dan daarbij in het gedrang. Het zoeken naar plaatjes bij de tekst en muziek bij de film is me zeer opgebroken. De achterstand werd te groot. Inmiddels zitten we in Zuid-Frankrijk, hebben drie weken rondgezworven langs de koot dazuur, terwijl de hitte opliep. Prachtige tijd hier, dat wel. Ook die warmte helpt niet mee vandaar dat ik even een pauze (een lange) heb ingelast. We zijn inmiddels op de terugtocht. Geen rampspoed, wel voortschrijdend inzicht. We gaan toch maar niet naar Griekenland. Ooit zal ik het schrijven wel weer oppakken, als het gaat regenen en de temperatuur 15 graden daalt. Dit is wel waar het in grote trekken op neerkomt. Bedankt voor je belangstelling en reactie! Groetjes uit Port St. Louis.

      Like

  2. Nelly van vliet0 zegt:

    Hallo Willem al aan het varen in het canaldes ardennes.
    Lezen graag nog meer verhalen
    Groeten nelly van vlieto

    Like

  3. Peter Schellinger zegt:

    Weet toch zeker dat ik sluisjes had getikt.

    Geliked door 1 persoon

  4. Peter Schellinger zegt:

    Ziet er allemaal mooi uit. Wel een geheister met al die kluisjes en met de waterplanten. Veel plezier verder.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s