Maandag, 3 juli 2017

Ilpendam

Krijg nou wat! Ik krijg zeker wat: zin om te schrijven! Het begint weer te kriebelen. Raar, want we zijn dit seizoen helemaal niet van plan te gaan reizen. Misschien is de drang om mijzelve in woord en geschrift uit te drukken iets ongezonds, iets narcistisch: wil ik mezelf persé in druk zien, wellustig woordkakkerij bedrijven? Denk het wel, het voelt in elk geval lekker.

Natuurlijk gaan wij varen, maar dan korte stukkies en niet voor al te lange tijd. Dit jaar blijven we een beetje bij huis, beetje schilderen, beetje rotte dakgoten repareren, beetje gras maaien bij Ma, beetje roest bikken op de boot, je kent dat wel. Dus waar ik dan over moet schrijven weet ik ook niet, maar dat maakt het spannend: eens kijken of ik, zoals voorheen, andermaal nog zoveel kan lullen over niks; zal niet meevallen, moet weer wennen bedoel ik. Het is natuurlijk niet zo dat sinds het laatste “bericht” – 24 februari 2016, toen ik plotseling de pen uit mijn handen liet vallen – niets gebeurd is. Integendeel, heel veel is gebeurd: leuke gebeurtenissen zoals een fantastische vakantie op de “Wing V” naar Denemarken en Duitsland met zus Joke en zwager Willem op hun “Laga”. Maar helaas ook een nare, droeve gebeurtenis zoals het vroegtijdig overlijden in september vorig jaar van mijn jongere broer Kees, die te kort (6 maanden) van zijn pensioen heeft mogen genieten. Een zware slag voor ons allemaal, maar vooral voor zijn vrouw Joke en dochter Philine, die zich erg verheugden op een heerlijk niet-beroepsmatig actief leven samen. Bijzonder treurig is ook dat Ma – 97 jaar en “still going strong” – dit nog moet meemaken. Maar om het bekende, overigens ijzersterk cliché op te dissen: het leven gaat onverbiddelijk verder.

Voor Ingeborg en mij staat de nieuwe boot tamelijk centraal in dit leven. Sinds de door zwager Willem uitgevoerde verbouwing in februari 2016 hebben wij nog veel meer geïnvesteerd in het verbeteren en vernieuwen van interieur en uitrusting van ons schip. Zo zijn we een paar dagen later al naar Friesland gevaren om bij Aquasolar in Sneek de accu’s te laten vervangen met bijbehorende werkzaamheden (die ik nu vergeten ben). Even verderop aan de Houkesloot heb ik bij Rimare BV een nieuwe marifoon gekocht en laten installeren (later bleek dat het disfunctioneren van de oude marifoon aan de antenne lag; lekker dan!). Voorts hebben we bij Boot Akkrum een nieuwe bijboot aangeschaft, een AB met aluminium bodem, deze werd op 2 maart 2016, toen we nog bij Aquasolar lagen, afgeleverd. Onze centen vlogen met handenvol de portemonnee uit.

_DSC9653.jpg

Ze hebben een eigen haventje

_DSC9663.jpg

De AGM’s werden vervangen door ouderwetse loodaccu’s

De tocht naar huis was een cadeautje. Wat wil je: wind, kou en regen kunnen ons niet deren. De kachel brandt, thermostaat op 20 graden en ook de dubbele ramen zorgen voor comfort. Ergens op een ligplaats van de https://www.marrekrite.frl heb ik de bijboot getest. Dat wordt niks dacht ik meteen al: hij is te wankel. Een paar weken later heeft Willem met de aanhanger samen met ons het bootje bij Boot Akkrum omgeruild voor een groter exemplaar.

_DSC9679.jpg

kijk m scharrelen in z’n speelgoedboot

In maart 2016 heb ik voor onze watersportvereniging een soort voordracht gehouden over onze Middellandse Zee reis. Dat was niet helemaal een succes vanwege de vele lichtbeelden die ik wilde vertonen bij een te gedetailleerd verhaal, maar het was toch wel gezellig en ik hield er een Edammer kaasje aan over.

_DSC9766.jpg

Ach, het was wel een leuke ervaring

Ja, je kunt wel een bijboot kopen, maar die moet je dan een plek geven. Op het kajuit-dak was geen optie, dus davits moesten er komen. Jan Groot, een medelid van onze vereniging en meester in het be- en verwerken van RVS, heeft dat uitstekend voor elkaar gebokst. Ook alweer in maart!

davits.jpg

Jan aan het werk, Ingeborg assisteert

Het seizoen kwam eraan en langzaam rijpte het plan met Joke en Willem met de boot op vakantie te gaan naar verre oorden. Dat wilde dus zeggen: naar Zeeland (duiken met Trilobiet), effe tanken in Zaandam, dan naar Friesland en Duitsland, heel Denemarken rond en tenslotte door de Duitse kanalen naar de Rijn, vervolgens over de IJssel en de randmeren met een tussenstop in Amersfoort naar Zaandam. Het werd een fantastische tocht van 4000 kilometer lang die op 2 mei begon (twee uur nadat in het Waterland Ziekenhuis te Purmerend 10 keer aan mijn prostaat was “geplukt”) en op 6 september eindigde. En toen moesten we weer tanken. Van deze reis heb ik destijds regelmatig foto’s op facebook geplaatst, derhalve zal ik daar nu niet verder over uitweiden. Ik kan volstaan met de constatering dat we zeer genoten hebben en dat de boot het uitstekend bleef doen! We bleven na afloop nog een tijdje in Zaandam op de boot wonen want Linda en Ricky zaten tijdelijk in ons huis, in afwachting van de verhuizing naar hun nieuwe onderkomen in Mijdrecht.

In die maand, september, konden Linda, Ricky en zijn dochter Irfana eindelijk een keertje met ons meevaren. We hebben prachtig weer gehad op onze tour door de Amsterdamse haven, heel gezellig.

linda en rickhy mee.jpg

Een prachtige dag op het IJ

Voorts mochten wij in september 2016 Cees en Anneke van de “Beau” op ons schip verwelkomen voor een tochtje door Amsterdam en over het IJmeer. De tocht voerde ons naar Muiden en we deden een mislukte ankerpoging bij het eilandje “de Drost”. Vervolgens voeren we een eind voorbij het paard van Marken, keerden voor Volendam om en door de Oranjesluizen weer terug naar Zaandam, een zeer genoeglijk dagje. Hunnie boot ligt in de verkoop en zij zijn ook van plan een motorboot te kopen, dus Cees en Ann vonden het machtig interessant.

DSC_1567.jpg

Even babbelen in afwachting van de sluis

DSC_1595.jpg

Het beroemde Muiderslot

DSC_1605.jpg

Niet zo’n succes dat ankeren, door de bodembegroeiing

DSC_1615.jpg

Even het buitenterras proberen

DSC_1620.jpg

Het Paard van Marken

DSC_1635.jpg

Een Aperol Spritz om dit evenement feestelijk af te sluiten

Een dag na het bezoek van C & A heb ik vaste vloerbedekking gekocht en in de salon gelegd. Ik had al een mal gemaakt en het geheel klopte wonderwel; het ligt er tamelijk professioneel in kan ik zeggen. Misschien heb ik dat van mijn vader geërfd, die heeft vroeger ook een opleiding tot stoffeerder gehad.

vloerbedekking.jpg

We zijn er erg blij mee!

Intussen kwam een ander project boven drijven: meer zonnepanelen op het dak. In navolging van Willem die dat tijdens onze vakantie in Friesland ook had gedaan gingen wij eind september 2016 wederom naar Friesland, naar Aquasolar om drie panelen bij te laten leggen. Cees en Anneke wilden en konden mee, de eerste dagen van deze tocht. Het werd heel gezellig: via Medemblik en Stavoren naar Sneek. Konden zij meteen even kijken naar de Sturiër die in Stavoren te koop lag. In Sneek namen we afscheid van elkaar, zij stapten daar volgens plan op de trein naar huis.

DSC_0006.jpg

staren naar het kielzog

DSC_0010.jpg

Lekker genieten in het zonnetje

DSC_0061.jpg

Prachtige luchten

DSC_0063.jpg

Kasteel Radboud in Medemblik

DSC_0070.jpg

We nemen maar weer een Aperolletje (Spriets)

De panelen werden 30 september geïnstalleerd en daar gingen wij weer! Op de terugweg ankerden we in de kom bij de Krabbersgatsluizen bij Enkhuizen.

DSC_4190.jpg

Wietse is er druk mee

DSC_4203.jpg

4 x 230 WP, dat moet genoeg zijn

donkere wolken krabbersgat.jpg

`Het werd een beetje donker boven het Krabbersgat

Eenmaal in Zaandam hernam het leven aan de wal zijn normale loop. Ingeborg moest af en toe invallen op haar oude school; ze vindt het nog steeds leuk en de belastingdienst ook (“leuker kunnen we het niet maken”). Ik maakte de romp van de boot schoon en deed verder nog wat klussen.

boot schoonmaken.jpg

Je hebt wel eer van je werk moet ik zeggen

In november zochten we met de boot de familie in Amersfoort weer op en daarna was Spakenburg aan de beurt. We hadden al een hele tijd het voornemen bij Rimmer en Toos die daar wonen “aan te gaan”, vrienden die wij ook in de Middellandse Zee leerden kennen. Zij onthaalden ons op een fantastische, uitgebreide lunch, heel gezellig! Spakenburg is een fotogeniek plaatsje. We lagen daar prima aan de kade naast de sportvelden.

spakenburg.jpg

Mooie ligplaats in Spakenburg

En toen was het tijd voor nieuwe diepte-investeringen (zucht). We waren het al veel eerder van plan, maar het werd feitelijk tegengehouden door de zeilmaker (Dijkstra, Grouw) zelf: een kuiptent. Dat zou moeilijk worden zeiden ze in mei tegen ons, om het strak te krijgen, tenzij we de constructie van bolders en dergelijke veranderden. Nou dan maar niet, dat ging ons te ver. Maar het ging toch jeuken. Dan maar minder strak en we maakten later toch een afspraak om zo’n bunker achterop te bouwen. Niet mooi (dat zei de zeilmaker zelf ook) maar wel heel gerieflijk en een uitbreiding van de leefruimte, vooral bij slecht weer. In december konden we terecht. Prima. Via Medemblik voeren wij 2 december 2016 naar Makkum en de volgende dag door de Lorentzsluis naar Harlingen. We maakten een prachtige zonsopgang mee.

_DSC9899.jpg

We varen in een aquarel

_DSC9914.jpg

Sogges bij de Lorentzsluizen

In Franeker een tussenstop voor een bezoek aan Peter en Metty, eveneens vrienden uit de “Med”. Zij hebben inmiddels ook een motorboot! Franeker is een fraai stadje, veel foto’s gemaakt en de wederzijdse bezoeken aan elkaar waren heel gezellig.

_DSC9943.jpg

Dit zal het gemeentehuis van Franeker wel zijn

_DSC9953.jpg

Genomen vanuit het huis van Peter en Metty

De tocht over het Van Harinxma-kanaal naar Leeuwarden was een esoterische beleving van landschappelijk schoon (waar haal ik het vandaan hè?). Het blijkt dat de afstanden in de binnenlanden van Nederland (incl. Friesland dus) met een motorboot bijzonder meevallen. Je hoeft niet hard te varen; alles is onverwacht snel binnen bereik en je ziet dan ook veel meer.

20161204_115657.jpg

We moesten even wachten tot de mist was opgetrokken (met dank aan Peter en Metty)

_DSC9971.jpg

Is dit esoterisch, or what?

_DSC9977.jpg

Hiervan hebben wij onze kerstkaart 2016 gemaakt

_DSC9991.jpg

Opvallende kerktoren van Deinum

In de week van 6 tot 10 december werd de kuiptent gebouwd en geoperationaliseerd. Ik moet zeggen: petje af voor Zeilmakerij Dijkstra te Grou! Wat nou niet strak? Hij staat snaar-strak, in het begin gaf dat nog wel problemen.

_DSC9998.jpg

Goed op gang

_DSC0006.jpg

Op de hoeken misschien wat minder, maar over het geheel strak genoeg

De tocht terug voerde ons over het Prinses Margrietkanaal naar Lemmer, daar naar buiten en in dichte mist (lang leve de plotter en AIS) naar Enkhuizen. We overnachtten in de buitenhaven en de volgende dag bleek de sluis in het Naviduct niet te draaien. Noodgedwongen zetten wij koers langs de Houtribdijk naar Lelystad, die draaien wel continu.

En toen kwam Kerst. Dat vierden wij ook nu weer met de kinderen traditioneel met een kerstdiner op eerste kerstdag. Helaas kon Ricky er niet bij zijn. Niettemin had hij heerlijke spullen klaargemaakt, die door Linda bij ons verder werden bereid en opgediend. Ook Ma heeft weer zitten smullen.

DSC_4372.jpg

We houden de traditie in ere

Ja, januari 2017, een nieuw jaar, nieuwe kansen. Huiselijk leven, hobby’s; foto’s printen, inlijsten, ach, ach, wat fijn allemaal! We gaan regelmatig naar kringloopwinkels om daar mooie schilderij- en fotolijsten te scoren. Ik persoonlijk ben fan van het klassieke en barokke type. Sinds kort hebben we een foto-printer die het A3- formaat aankan. Het plan is de fraaiste foto’s dan in die lijsten te proppen en op te hangen. Ingeborg is bang dat ons huis een uitdragerij wordt en staat regelmatig op de rem. Gelijk heeft ze.

DSC_5388.jpg

Spakenburg een beetje bijgewerkt

DSC_5387.jpg

Durgerdam, impressie in “blue”

IMG_0030.jpg

Wie staat daar met haar opa op de foto?

IMG_0045.jpg

Hier gebeurt het allemaal

Cees en Anneke hadden de “vrienden van de Med” bij hen thuis uitgenodigd voor een reünie. Eind januari 2017 greep dit evenement plaats en het was een hartelijk weerzien, waarbij vele herinneringen werden opgehaald. Anneke zorgde voor een voortreffelijk en feestelijk maal. Zeer gezellig!

DSC_0466.jpg

Het was lekker Anneke!

In februari 2017 waren Joke en Willem 50 jaar getrouwd en ze pakten behoorlijk uit met een uitgebreide receptie in dat hotel met die rare geveltjes in Zaandam. Er was een lopend buffet, levendige muziek en uiteraard: dansen! Ook de polonaise werd gelopen. Er waren spietsjes en het koor van de duikvereniging “Trilobiet” liet duchtig van zich horen! Jongens, jongens, wat een feest! En Ma heeft de hele rit uitgezeten, het scheelde niet veel of ze ging ook de dansvloer op! Lache man.

DSC_0165.jpg

Een bijzonder aandenken!

DSC_4593.jpg

Deze aubade, door Trilobiet opgevoerd, was ook heel bijzonder!

DSC_0428.jpg

We deden dansen en later ook nog de polonaise

Eind maart 2017 verlieten we onze winterligplaats in Edam – we hebben nog steeds geen vaste ligplaats, maar staan wel onbetwist bovenaan de wachtlijst – teneinde weer gebruik (of is het misbruik?) te maken van de faciliteiten bij Joke en Willem. Dat kwam goed uit want begin april was het weer tijd om geld uit te geven aan de boot: de morse-kabel motorbediening werd vervangen door een elektronische motorbediening, ook op de buiten-stuurstand. Willem had daar nog een aardige klus aan en ik kreeg olifantspoten van het kijken hoe hij dat deed. Volgende keer (!) kan ik het zelf. De oude bediening werd overigens gehandhaafd; die is vrij eenvoudig aan te sluiten als de elektronische het onverhoopt voor gezien houdt. Voor dit doel maakte ik zelf een soort vioolkist die snel met lijmtangen in stelling kan worden gebracht. Geinig hè?

IMAG0087.jpg

Een puur kunstwerk, mag ik wel zeggen

IMAG0090.jpg

Achter ook eentje, natuurlijk

IMAG0092.jpg

Het elektronische hart van de bediening, het plankje moet ik nog schilderen

IMAG0095.jpg

De boel is goed gezekerd

IMAG0101.jpg

Rechts boven de motor de schakelkast met de reserve morse-kabels klaar voor noodgevallen

Een paar dagen later was het weer tijd voor een bezoek aan Amersfoort, na eerst met Linda die daar vlakbij werkt, de lunch te hebben gebruikt bij “Loetje”, in de Amsterdam Marina. Heel gezellig en Amersfoort was, als altijd, mooi en gezellig, in de gastvrije Eemhaven en bij Miriam, Ingeborg d’r zuster. We kochten een museumkaart en brachten o.a. een bezoek aan het Mondriaanhuis en museum Flehite. Ach, ach wat een feest!

DSC_0585.jpg

Luuks liggen (eventjes)

DSC_0592.jpg

Dat was even gezellig!

DSC_0597.jpg

Overnachten, zomaar ergens op de Eem

DSC_4736.jpg

Mooi Amersfoort; zicht op de “Lange Jan”

DSC_4740.jpg

De beroemde Koppelpoort

DSC_4746.jpg

Gastvrije haven, maar niet helemaal ongevaarlijk (tis een beetje smal zie je)

Ik had nog niet verteld dat het voor Cees en Ann in maart ook zover was: zij hielden het niet langer uit en hebben een motorboot gekocht! Een heuse Kuster 42, een prachtig schip waar wij destijds ook wel eens naar gekeken hebben, maar dat waren allemaal jonkies en voor ons een hypotheek te ver! Toen zij hun schip, de “Namasté” uit Friesland ophaalden stonden wij op de Oranjesluis te Schellingwoude om hen te fotograferen en filmen. De omstandigheden waren bar maar dat was juist leuk.

https://vimeo.com/home/myvideos

Eind april kwamen wij samen in Haarlem voor een (eerste) tripje naar de Kagerplassen en naar Leiden. We borrelden, wandelden door de stad en bezochten Teyler’s museum, waar we pal voor de deur lagen afgemeerd.

DSC_4776.jpg

Pal bij de deur van het museum

DSC_4804.jpg

Daar is tie dan!

DSC_1083.jpg

Deez heeft ook een prettige kuip

DSC_1121.jpg

De St. Bavo

DSC_1128.jpg

Teylers museum, heel interessant

DSC_1139.jpg

Er zijn ook schilderijen, vooral van Hollandse Meesters uit de negentiende eeuw

Een leuk tochtje over de Haarlemmerringvaart bracht ons op de Kaag waar we aan een eilandje gingen liggen. Daar beleefden wij een paar genoeglijke uurtjes op het gras in de zon en de volgende dag ankerden we in de buurt van Warmond. Dat is goed te doen, alhoewel regelmatig een diep geladen zandschip verraderlijk dichtbij langskwam. Volgende keer moeten we maar niet in de vaargeul gaan ankeren, denk ik.

DSC_0700.jpg

Op weg, Haarlem uit

DSC_1147.jpg

Wij ook

DSC_0729.jpg

Toch heel anders dan twee zeilboten

DSC_0716.jpg

Een Hollandse Meester

DSC_4835.jpg

Ook in Nederland mogelijk: La Dolce Vita

DSC_1173.jpg

Op weg naar Warmond

DSC_4850.jpg

Zo’n zonsondergang blijft altijd mooi

DSC_4851.jpg

Rust en vrede, midden in de vaargeul

In Leiden scheidden onze wegen maar niet nadat wij deze prachtige stad hadden bezichtigd. We hebben genoten van de wandelingen en de musea daar. De jaarkaart werd drastisch benut!

DSC_4866.jpg

Leiden

DSC_4871.jpg

Museum van oudheidkunde

DSC_4890.jpg

Hortus Botanicus

DSC_4909.jpg

Idem

Twee weken later, 19 mei vertrokken we alweer naar de Kaag. Ditmaal via Amsterdam. De “Laga” met Joke en Willem voer voor ons uit. We gingen op weg naar Zeeland voor het jaarlijkse duikfestijn van de drankvereniging met een duikprobleem: “Trilobiet”. Daar keek ik echt naar uit, want ik was in een betere conditie dan vorig jaar waardoor ik weer zin had in een paar leuke duikjes. We overnachtten op dezelfde plek als de vorige keer met de “Namasté”.

DSC_0748.jpg

Tsja

De volgende dag ging het over smalle kanalen en langs vele bruggen naar Schiedam, waar het af en toe een beetje benauwd smal werd, maar alles ging goed; geen schade gevaren. Schiedam is een verrassend mooi stadje met grachtjes en mooie bruggetjes.

DSC_4942.jpg

De molen bij de Florijnhaven

DSC_4945.jpg

De Florijnhaven

DSC_4947.jpg

We konden er net in, achter elkaar

DSC_4950.jpg

Handbediende brug, heel nostalgisch

De volgende dag was Brielle het doel, over de Nieuwe Waterweg, de Oude Maas op en rechtsaf door een sluis het zoetwaterkanaal op. Best leuk varen daar, had ik niet gedacht. Het Brielse Meer is smal maar zeer langgerekt en voorzien van fraaie oevers. Brielle is mooi, prachtige pandjes tussen de moderniteiten en een reusachtige kerk (wat bezielde de mensen toch in die tijd?!) waar we niet in konden.

DSC_4964.jpg

het centrum van Brielle

DSC_4975.jpg

De kerk van Brielle

De volgende dag wandelden wij rond 07.00 uur rond de vesting, driftig fotograferend. Heel fotogeniek, dat Brielle.

DSC_4985.jpg

Het lijkt net een Vermeer

DSC_4996.jpg

De gemeentelijke jachthaven, je ligt tegen het centrum aan

In de loop van de oggend vertrokken wij om eens lekker rustig helemaal aan het eind van het meer aan een wallekantje te gaan liggen. Het water in het Brielse meer is super helder. We hadden best kunnen gaan duiken eigenlijk, maar deden het niet. Wat een rust (nu nog wel; ik denk dat het des zomers een ander verhaal wordt hier).

DSC_5001.jpg

Konden we hier maar blijven liggen

Om een kort verhaal lang te maken: de dag daarop voeren wij via de Oude Maas, het Spui en het Haringvliet naar de Volkeraksluis waar je zeer goedkoop kunt afmeren.

DSC_5017.jpg

Ook deze jongens komen langsrossen op de Oude Maas

DSCN0630.jpg

Graties en comfortabel liggen (hoe lang nog?)

We hadden trouwens op dat moment nauwelijks er doorheen gekund omdat om een of andere reden de grote binnenvaart continu van de jachtensluis gebruik maakte. De volgende dag was er een gaatje om door de sluis te glippen en ook de Krammersluis ging van een leien dakje. We meerden af op de Mosselbank, direct na de sluis bij Bruinisse. Een dag later even afkicken op Stampersplaat en dan voor 11 dagen de jachthaven van Brouwershaven in.

DSC_5024.jpg

Mosselbank op de Grevelingen

DSC_5029.jpg

Stampersplaat. Hier was iets drukker, maar toch aangenaam

We hebben een prachtige duikvakantie gehad! Het weer werkte reusachtig mee en de stemming op de Camping Noordernieuwland zat er bij de duikers goed in. Ingeborg en ik maakten 7 duiken in een week en dat is voor ons doen een prima gemiddelde. Gezellig samenzijn, lekker borrelen en heerlijke barbecues! De foto’s spreken voor zich.

DSC_5076.jpg

Op de parkeerplaats bij Den Osse

DSC_5117.jpg

Avondduik Den Osse

DSCN0637.jpg

Een drukte van belang, zo’n club BBQ

DSC_5167.jpg

Oh ja, we gingen ook nog eten bij restaurant “Jacob Cats” in Brouwershaven

Op 30 mei zijn we tussendoor met Joke en Willem naar Ilpendam gereden omdat Ma de volgende dag jarig was: 97 werd zij. Joke verzorgde de visite en Willem en ik hebben meteen maar de tuin onder handen genomen, maaien, takken zagen, opruimen en weet ik veel wat nog meer. Heel gezellig. Saves waren we alweer terug op de camping.

DSC_5147.jpg

Heel gezellig

5 juni 2017 vertrokken we uit Brouwershaven, waar het uitstekend toeven was. Onderweg kwam Willem er achter dat we met het liggeld voor een dag genaaid waren. Dat bleek een bedrijfsongelukje te wezen en kon telefonisch worden rechtgezet. Na een overnachting wederom op de Mosselbank doken we vanaf het Volkerak bij Dintelsas de Dintel op, die later overging in de Mark. Best een leuke route, af en toe wat industrie maar voor het overige een mooie route. De stront waaide van de dijken maar de zon scheen overwegend.

DSC_5175.jpg

Geen ijle populieren, maar stramme palen die aan de einder staan

We brachten ergens achter de Biesbosch aan een steigertje de nacht door, prima plekkie. De volgende dag door een zeer smal sluisje bij Werkendam de Merwede op naar Gorinchem, door de sluis de Linge op, dan het Merwedekanaal langs Meerkerk naar Vianen, daar de Lek overgestoken en door de Beatrixsluis bij Vreeswijk het Amsterdam-Rijnkanaal op. Rond half vier of daaromtrent lagen we bij Zandeiland 6 op de Vinkeveense plas afgemeerd. Daar zijn we twee dagen lekker lui blijven liggen, lezen, klussen, rommelen, etc. Ik heb m’n duikspullen aangetrokken en onder water de zinkanodes geborsteld. Twee zoet water kreeften, waarvan eentje met 1 schaar, zaten onder de boot. Willem en ik bekeken tevens hoe de spudpaal van de “Laga” in de bodem steekt. Fotootjes maken, enz. Die anodes moeten trouwens hoognodig vervangen worden, heb ik wel gezien. Ook hier was het goed toeven.

DSC_5203.jpg

Zo helder was het

DSC_5208.jpg

Een kreeft in de Vinkeveense plas! Hij was zeker 15 cm lang

DSC_5211.jpg

Willem inspecteert mijn onderwaterschip

DSC_5214.jpg

Daarginds wordt het al gauw zo’n 50 meter diep

DSC_5215.jpg

We gaan onder Willem zijn boot kijken

DSC_5216.jpg

Op het kompas zwemmen wij erheen

DSC_5221.jpg

Willem z’n paal zit een flink eind in de bodem

DSC_5226.jpg

Kijk maar

DSC_5261.jpg

We hadden het eiland twee dagen voor onszelf 

DSC_5271.jpg

Linda kwam ook langs, ze woont tenslotte niet ver weg, in Mijdreg

10 juni waren wij weer op de basis, na een tankbeurt bij Anton van Meegen in de Voorzaan.

14 juni 2017 voeren wij naar Edam want we hebben een tijdelijke ligplaats voor de zomer gekregen, dezelfde box waar we afgelopen winter ook in lagen. De huidige eigenaar heeft zijn boot verkocht en in afwachting van een nieuwe mogen wij erin. Edam is voor ons dichterbij en het is goed om “wat dichter bij de vereniging te staan” anders gaat alles een beetje langs ons heen, zie je.

Het was weer tijd voor een paar klusjes bij Ma voordat we met Marijn en Rianne een weekendje zouden gaan varen. Zo kabbelt het leven voort. 23 juni was het zover. Ze gingen voor het eerst met ons op de “nieuwe” boot een stukje varen. Ik haalde hen met de auto op in Medemblik en we voeren van Edam via Lelystad benoorden de Houtribdijk, waarbij de wind aardig van zich liet spreken, naar Enkhuizen waar we aan de buitenkant van het Zuiderzeemuseum, op het IJsselmeer dus in zeer ondiep water voor anker gingen, prima beschut tegen de heersende westenwinden. Jammer dat het weer niet zo meewerkte, anders hadden we kunnen zwemmen en met het bootje rotzooien. Nou ja, het was best gezellig en de hapjes en drankjes smaakten voortreffelijk.

DSC_5288.jpg

Eerst maar eens een bakkie

DSC_5296.jpg

Marijn had er wel lol in

DSC_5298.jpg

Gelukkig was het niet windstil

DSC_5305.jpg

Voor anker aan de buitenkant van het museum; was goed te doen

De volgende dag namen we in Medemblik afscheid van elkaar, nadat Marijn en Riet ons getrakteerd hadden op koffie en appeltaart met slagroom in het bruine eetcafé “De Kwikkel”.

DSC_5310.jpg

Voor een heerlijke smikkel kun je prima terecht bij De Kwikkel

Wij overnachtten die avond op dezelfde plek bij Enkhuizen en de volgende dag door het naviduct het Markermeer op en met een gezapig gangetje (8 km per uur) ging het op Edam aan.

Dat was het wel zo’n beetje, voor een eerste berichtje sinds lange tijd. Oh nee, we zijn 1 juli, afgelopen zaterdag dus, met “Trilobiet’ wezen duiken in vinkeveen, zandeiland 4, het duikmekka voor heel Nederland. De evenementencommissie had er weer veel werk van gemaakt, met een partytent, hamburgers en sateetjes op de BBQ en genoeg te drinken (voor na het duiken, mind you!). Ingeborg en ik bleven zowaar een uur onder water, een heerlijke duik. Ik schrok wel een beetje van die grote snoekbaars die voor onze neus rondjes bleef zwemmen. Ik dacht even dat ie zich klaarmaakte voor de aanval! Na afloop dus het gezellig samenzijn rond de barbecue. Het was al half twaalf saves dat Ingeborg en ik, met nog een paar anderen als laatsten, in onze Subaru (een heerlijke auto!) huiswaarts keerden.

DSC_5333.jpg

Trilobiet installeert zich

DSC_5345.jpg

Scherper kan ik het niet krijgen, dit was op 6 meter diepte

DSC_5346.jpg

Deze joekel kwam wel erg dichtbij!

S

DSC_5354.jpg

Ik op de wipkip

DSC_5365.jpg

Een paar baarsjes, die zwemmen zomaar onder je door

DSC_5377.jpg

Tijd voor de saté en de hamburgers

DSC_5382.jpg

Nog even wachten

Sedertdien hebben wij niet veel meer gedaan aan activiteiten, behalve dan de duikspullen te drogen hangen en wat onkruid trekken in de tuin (Ingeborg) en wat knutselen op de boot, maar ik heb nu geen zin meer om daarover te vertellen. Met deze constatering wil ik eigenlijk een punt achter dit verhaal zetten, dat toch wel een beetje lang geworden is, maar dat komt door de foto’s. Daar kan ik niks aan doen. Geen idee wanneer het volgende bericht komt, áls het al komt. PS, het was een fijne tijd, meestentijds.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Logboek | 14 reacties

Woensdag, 24 februari 2016

Zaandam – Edam

Dag Datum Wind Weer
Woensdag 24 februari 2016 Niet noemenswaard Aanvankelijk regenachtig, later droog en af en toe zon
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
12.00 uur 16.00 uur 12.599 mijl (22 mijl) 2304 uren (4 uur)

Te 12.00 uur zwaaien Joke en Willem ons uit. Op het monteren van een nieuw toilet (dat in bestelling is) na zijn we klaar met de renovatie van ons schip. Het wordt tijd om terug te varen naar Edam. Een hectische periode is achter de rug, met een bezoek aan Boot Holland in Leeuwarden als waardige afsluiting. Veel zaken gedaan daar: een nieuwe bijboot besteld, een AB 8 Al met een aluminium V-bodem, bootklompjes gekocht voor Ingeborg, kennisgemaakt met Zeilmaker Dijkstra uit Grou die in mei onze kuiptent gaat bouwen, gekeken naar elektrische vouwfietsen (e-4-motion) en gesproken met Rimare uit Sneek (over onze oude niet zo goed meer functionerende Shipmate RS 8300 marifoon) en met Bonsink uit Zwartsluis over het eventueel bijplaatsen of vervangen van een dynamo. Daarnaast lieten we ons verleiden tot gesprekken met leveranciers van stabilisatoren, maar concreter dan dat gaat het niet worden want “Bruin kan het niet trekken”. Een vruchtbaar en verhelderend bezoek met een hoog recreatief gehalte.

En nu varen we dus een druk Noordzeekanaal op. Ik moet een rondje maken in de Wim Thomassenhaven om te wachten tot een vijftal binnenvaart-schepen (op- en afvaart) gepasseerd is. De marifoon doet het op kanaal 4 nog steeds niet. Dat is het blokkanaal voor dit gedeelte van het Amsterdamse havengebied. Gelukkig kunnen we uitluisteren op onze in Frankrijk aangeschafte handheld marifoon. Op ons gemak (10 km per uur) tuffen we langs het Centraal Station richting Oranjesluizen, tussen de aanstormende IJ-veren door. Eentje wijkt zowaar voor ons uit! Het weer is somber bij een lichte wind, het kan elk moment gaan regenen en warm is het ook niet bepaald. Gelukkig staan en zitten we in een goed geïsoleerde en fraai gemeubileerde stalen cocon. De Wing V is het enige plezierjacht tussen de beroepsschepen. Een grote containerbak onder Duitse vlag passeert ons tot tweemaal toe; hij weet geloof ik niet zo goed waar hij heen moet. Uiteindelijk neem ik zoveel gas terug dat ik bijna stillig en hij mij definitief voorbijgaat, richting Amsterdam-Rijnkanaal. Bij dit alles houden wij zo goed mogelijk stuurboordswal. De motor pruttelt tevreden en de nieuwe plotter doet het goed. Als we de Oranjesluizen naderen en overschakelen op kanaal 60 van Sector Schellingwoude is dat wel normaal uit te luisteren. Met een klein rondvaartbootje worden we binnen een paar minuten geschut en varen wij het Buiten IJ op. In de sluis begon het te regenen – Ingeborg gaf de voorkeur aan het landvast-werk in plaats van het stuurwerk – en de waterzwiepers bewijzen goede diensten. Ik moet niet vergeten binnenkort de bladen te verwisselen want twee van de vier beginnen los te scheuren van hun fundament. Gemoedelijk tuffen we onder de Schellingwouderbrug door en steken over naar de stuurboordkant van de vaargeul. Het rondvaartbootje slaat door het nieuwe gaatje in de strekdam af, richting IJburg en wij plokkeren het Vuurtoreneiland bij Durgerdam voorbij en kiezen het ruime sop naar het Paard van Marken. Jongens, wat een zaligheid, wat een rust, wat een ruimte. De enigen die we tegenkomen zijn mariniers in hun grauwe rubberboten op weg naar Amsterdam.

Qou Vadis?

Quo Vadis?

De regen houdt het spoedig voor gezien en de zon dreigt zelfs door te breken. Ik ga maar eens foto’s maken. In de buurt van het Paard van Marken kom ik definitief tot de slotsom dat er iets mis is met het weergeven van de eenheden van snelheid en afstand op de plotter: om de haverklap springt ie van kilometers op mijlen en ik krijg het maar niet voor elkaar dit te corrigeren. Dat wordt weer bellen met het service punt van Raymarine in Velp. Later. Ondertussen levert de karakteristieke vuurtoren van Marken weer een serie markante plaatjes op. Ik knip er lustig op los, terwijl Ingeborg de koers in de gaten houdt.

Wintervaren

Wintervaren

De skyline van Amsterdam

De skyline van Amsterdam

De vuurtoren (Het Paard) van Marken

De vuurtoren (Het Paard) van Marken

Nogmaals "Het Paard", nu van dichtbij

Nogmaals “Het Paard”, nu van dichtbij

Mooi Markermeer

Mooi Markermeer

Ingeborg houdt de koers in de gaten

Ingeborg houdt de koers in de gaten

Tegen drie uur gaat de wind liggen en speelt de zon met de wolken – of andersom, daar wil ik vanaf wezen – prachtig! Het is in alle opzichten stil op het water. Dit zijn uitgelezen omstandigheden voor “motorboot-novicen” als wij om te leren varen en te wennen aan de boot. Bij 1300 toeren lopen we 6,6 knopen, niet verkeerd. Al spoedig ligt Volendam aan bakboord en stevenen wij af op de havenstaketsels van Edam.

De boot mag er ook wel even op

De boot mag er ook wel even op

Zo glad als een spiegeltje

Zo glad als een spiegeltje

De skyline van Volendam

De skyline van Volendam

De jachthaven van de WSV De Zeevang ligt er stil en verlaten bij. Mooi, dan kunnen we ongestoord klungelen bij het aanleggen in onze (tijdelijke) winterbox. Dat doen wij heel voorzichtig en zonder schade. Ingeborg kan met de pikhaak makkelijk de van tevoren klaargelegde landvasten met stalen veren oppikken en daarmee komt een einde aan een middagje zalig “wintervaren” op het Markermeer. Toch fijn dat van een echte winter in het geheel geen sprake was. Dit moeten we vaker doen.

PS. De volgende dag werd ik telefonisch uitstekend geholpen door “Velp”: zij loodsten mij geduldig door het resetten van de apparatuur, waarmee het probleem van de “verkeerde eenheden” was opgelost.

Geplaatst in Logboek | 6 reacties

5 januari 2016 tot en met 15 februari 2016

Ilpendam

Let op, nu gaat het hard:

De volgende dag (dinsdag 5 januari) kon ik terecht bij Anneke, mijn tandarts in Ilpendam voor een eerste diagnose van de problemen. Ze maakte een röntgenfoto en zou mij doorverwijzen naar een endodontoloog in Volendam, een specialist op het gebied van zenuwbehandelingen en dergelijke, maar er was ook een kans dat er een scheurtje in de wortel zat en dan moest ie er alsnog uit. Aan het eind van de dag of anders de volgende ochtend zou ik wel een belletje krijgen van die lui om een afspraak te maken. Mooi niet, ik moest uiteindelijk zelf bellen. Ik kon de volgende week donderdag terecht, met eerst nog een consult er tussenin! Nou, ik dacht het niet, ik ga niet een week lang tegen het plafond geplakt zitten. Anneke weer gebeld en die zei, kom dan donderdag aan het eind van de dag maar, dan kijken we of we een voorlopig “noodkanaal” aanleggen en dan een afspraak met de endodontoloog erachteraan of hem eruit trekken. Zo gezegd, zo gedaan. De volgende dag, donderdag 7 januari, na een besluitvormend gesprekje ging Anneke aan de gang en na drie kwartier boren, wrikken en breken had ze de rommel eruit, de enige schade die ik had opgelopen was een uitgescheurde rechtermondhoek (mijn bek is niet groot genoeg) en een ingeslikt stuk wortel. Het ding (de wortel) lag finaal in tweeën, dus maar goed dat we geen dure wortelkanaalbehandeling hebben gekozen. Wat een opluchting, ik kon me toen weer op andere dingen concentreren, alhoewel ik nog een weekje last had met kauwen natuurlijk. Heel attent belde Anneke de volgende dag, terwijl ik in de werkplaats bij Willem stond, om te vragen hoe het met me ging. Geen centje pijn zei ik flink. En dat was dat. Willem had in de tussentijd niet stilgezeten en was begonnen met het loshalen en demonteren van de kleine console. De radio en het controlepaneeltje van het zonnepaneel waren uit het dashboard gehaald. Hij had ook een aanvang gemaakt met het uitzagen van de gaten voor de nieuwe opstelling. Het klapstuk was echter wel dat ie met de zijkantjes van de oude console en een plaat teak die ik nog had, een hele nieuwe brede console had gemaakt, klaar om uit te zagen!

Ja, daar sta je wel even bij stil (nou doe ik dat trouwens de hele dag)

Ja, daar sta je wel even bij stil (nou doe ik dat trouwens de hele dag)

Gaaf

Gaaf, hoe kunnen mensenhanden het maken!

Dat schoot lekker op! De volgende dagen heeft Willem het kastdeurtje verwijderd, de paneeltjes eruit gehaald en door de nieuwe gaten gestoken. De kabeltjes, 32 stuks, van het controlepaneel voor de generator, masterswitch, acculader, omvormer en 220 volt groep, moesten doorverbonden worden, een hele klus. Veel tijd ging zitten in het meten en nog eens meten van maten. Willem zaagde de gaten in de console, verbouwde het dashboard zodat aan de linkerkant ruimte ontstond (op wonderbaarlijke wijze!) om de schakelpaneeltjes kwijt te kunnen en tussendoor maakte hij nieuwe massief teakhouten voeten voor onze salontafel en een nieuw teakpaneel in het onttakelde deurtje.

_DSC9351

Ziet er al veelbelovend uit

_DSC9347

Een heel gepriegel

_DSC9350

De voetjes van de tafel zijn verdwenen, daar komen zwaardere en mooiere voor in de plaats

_DSC9352

Willem z’n werkplaats vanuit het oosten gezien

_DSC9353

Verrek, de gaten zitten er al in

_DSC9356

Willem z’n werkplaats vanuit het westen gezien

_DSC9358

Het begin is er

_DSC9361

Willem heeft er plezier in!

_DSC9362

Ik krijg er geen genoeg van

_DSC9370

Willem ook niet

_DSC9383

Willem bezig met de nieuwe tafelvoeten

_DSC9384

Het hoeft niet zo precies, Willem

_DSC9386

Jawel, nog even schuren

_DSC9390

Ronde randen frezen

Kijk, dit zijn ze

Kijk, dit zijn ze

Alles moest ook nog eens 5 keer gelakt en geschuurd worden. Willem is een perfectionist met een paar motto’s: “meten is weten” en: “als je het niet goed doet, kan je het net zo goed niet doen”. Ik dee ook nog wel eens wat: gereedschap halen uit de werkplaats, dingen vasthouden en aanreiken, stofzuigen, hout bijgooien in de werkplaatskachel en schuren maar dat laatste deed ik natuurlijk niet goed genoeg, hij deed het zelf nog eens dunnetjes over. Maar wel blij, hoor, ik, want het werd allemaal zeer prachtig professioneel afgewerkt. Terwijl Ingeborg regelmatig moest invallen op haar oude school ging ik de afgelopen anderhalve maand dus elke dag naar Zaandam om te assisteren waar ik kon en we moesten natuurlijk ook steeds bespreken hoe we de zaken het beste konden aanpakken, hoe ik de dingen wilde hebben en waar dan en dat soort dingen. Tussendoor ben ik nog ziek geweest ook, zwaar verkouden, net als Joke en Willem zelf trouwens ook. We staken mekaar aan denk ik. Het werk ging echter gewoon door op een enkele dag na. De voltooiing van het dashboard en de nieuwe console naderde gestaag en het geheel begon steeds meer “smoel” te krijgen. Op 25 januari ging ie er definitief op en werden de instrumenten, ook de nieuwe splitter en de AIS Transceiver, geplaatst. Het aansluiten van de apparaten op zodanige wijze dat ze gingen werken had best wat voeten in aarde, daar gingen wel een paar dagen van voorbereiding (kabels trekken en antennes en converters plaatsen) overheen, maar het is uiteindelijk gelukt.

Zo was het......

Zo was het……

_DSC9451

…….en zo is het!

Regelmatig ging ik naar Dekker Watersport om materialen aan te schaffen. Ook Hornbach kreeg een goede klant aan mij, daar kocht ik onder andere led-lampen en lade-geleiders. Met Willem samen haalden we bij het IJzerhuis twee sloten die op- en in de salondeur moesten worden geplaatst. Wel makkelijk dat al die zaken hier dicht in de buurt zijn. Ook met Willem ben ik naar ASA Boot Electro op het Schouw geweest om een nieuwe accu-laadstroomverdeler te kopen, met een compensatiediode erin. Het ding van Mastervolt dat er op zat, had dat niet. Tussendoor ben ik “op de club” (WSV De Zeevang) geweest om bij Jan de twee door mij bestelde rvs ringen voor de ventilatoren op het kajuitsdak op te halen. Ze zijn prachtig gelukt, fantastische maatvoering, Jan! De salon is inmiddels in een werkplaats veranderd, “beetje druk maar wel gezellig”.

Het is een zooitje, maar wel voor het goeie doel

Het is een zooitje, maar wel voor het goeie doel

De centrale verwarming staat altijd op 12 graden, zodat het niet te warm maar ook niet al te koud wordt. We drinken elke dag om 10.00 uur en om 15.00 uur koffie in de kantine, door Joke gezet en geserveerd, met een koekje erbij. Daar komen ook altijd “de kladjes” (zo worden de decoratieschilders die aangrenzend aan Willem z’n bedrijf hun loods hebben) gezellig meedrinken en een broodje eten. Dan zitten we met z’n vijven of soms met z’n zessen slap te kletsen, er komt (meestal) geen normaal woord uit, maar wel lache, man! Gezelligheid kent geen tijd.

Koffiedrinken

Koffiedrinken

Vermeldenswaard is nog dat op Joke d’r verjaardag, 12 januari, Ma stond te springen om onze boot te bekijken. Ze wilde erop en erin! Met wat moeite lukte dat. Ze is de laatste tijd erg vitaal voor een 95-jarige en vond het prachtig! Jammer dat ik er geen foto’s van heb. Afijn, waar waren we gebleven, ik spring van de hak op de tak, de chronologische volgorde der dingen ben ik een beetje kwijt. Oh ja, voordat we aan de boegschroef accu’s begonnen legde Willem een hotelschakeling aan in onze slaapkamer en twee fraaie leeslampjes boven het hoofdeind en ook de klapdeurtjes die we telkens op ons harses kregen gaan nu naar boven open.

_DSC9419

Druk bezig met de leeslampjes en de hotelschakelaar

_DSC9429

Het gereed product (zie je dat de knoppen van de kastjes nu aan de onderkant zitten?)

En passant zaagden wij diverse gaten in de betimmering van het bed, voor de broodnodige ventilatie. Daarna was de configuratie van de boegschroef installatie aan de beurt, althans het elektrische deel. Ik heb bij Aqua Solar in Sneek nieuwe accu’s gekocht, twee AGM Optima Bluetop Marine accu’s van het oproltype, die geschikt zijn voor een boegschroef en een ankerlier. Na veel vijven en zessen besloten we die voorin, op de boegschroeftunnel te plaatsen, zodat de kabels een stuk korter werden. De accu’s pasten precies in de ruimte naast de boegschroef onder het bed en de hoofdschakelaar zit in de omkasting van ons bed. Hierna werd de laadstroomverdeler in het motorruim vervangen en een nieuwe laadstroomkabel getrokken naar de boegschroefaccu.

De boegschroef is aan de beurt

De boegschroef is aan de beurt

De hoofdschakelaar onder het bed

De hoofdschakelaar onder het bed

Ze staan erin hoor!

Ze staan erin hoor!

Mooi blauw

Mooi blauw

De nieuwe Argofet laadstroomverdeler in de machinekamer

De nieuwe Argofet laadstroomverdeler in de machinekamer

Willem is ook tevreden

Willem is ook tevreden

De startaccu is dus vanaf nu echt alleen maar bedoeld om de hoofdmotor te starten. Met de man van Aquasolar die de accu’s kwam brengen heb ik afgesproken dat we binnenkort langskomen in Sneek om de servicebank van 4 x 220 Ah door te laten meten, want daar gaat het niet echt goed mee, die verliest veel te snel zijn spanning. In de tussentijd werden de sloten geplaatst en maakte Willem en passant daar fraaie massief teakhouten kastjes voor; dat vond ie mooier staan (vijf keer gelakt).

Onder binnenkant

Onder binnenkant

Boven binnenkant

Boven binnenkant

Boven buitenkant

Boven buitenkant

Onder binnenkant

Onder buitenkant

Een mooi massief doosje erop

Een mooi massief doosje erop

Wat nog? Oh ja, het pianoscharnier in het luik naar de kelder (in de kuip) werd vakkundig vervangen door drie stevige, doorgeboute, roestvrijstalen scharnieren en de naden rondom het luik werden verbreed om de afwatering te verbeteren. Die pianoscharnier was de oorzaak van enorme vuilophoping en inwatering naar de onderkant van het luik; vooral op de hoeken begon het aardig te rotten. Nu moeten alleen nog, als het droog is, de rubbernaden op de hoeken opnieuw gevuld worden.

Stukken beter zo, die pianoscharnier was een slechte constructie

Stukken beter zo, die pianoscharnier was een slechte constructie

De luidspreker van de marifoon moest ook van zijn plek, want dat was …niks, ik verstond nauwelijks iets. Die zit nu in de console en de marifoon hoorn ligt onder handbereik aan bakboord op de”vensterbank” op een mooie klos teakhout. De tweede marifoon heeft ook een vaste plek gekregen naast de console met een vaste stroomverbinding voor het opladen.

_DSC9426

Mooie klos, moet nog gelakt worden

_DSC9428

Staat ie er niet fijn in?

Al eerder in het productieproces heeft Willem de lade-geleiders van de grote lade onder ons bed vervangen. De oude geleiders waren niet eens bevestigd aan de lade, die zal dus weinig gebruikt zijn want de eerste keer dat ik hem uittrok flikkerde de hele boel uit elkaar. Het spul loopt nu “op rolletjes”.

Het spul viel gewoon uit elkaar

Het spul viel gewoon uit elkaar

Da's beter

Da’s beter

Voorts hebben Willem en ik een speurtocht ondernomen naar vervangende oliefilters voor de generator. Uiteindelijk hebben we 10 stuks besteld van het merk Bosch voor 84 euro, kunnen we tien jaar voort. De olie van de motor (12,5 liter) en de generator (3 liter) is ververst met 15 W 40 olie die ik, een tip van Willem, heb gekocht bij Kraakman Perfors BV in Zuidoostbeemster, prima olie voor John Deere motoren, in een vat van 20 liter voor 99,90 euro, reken maar uit. Ook de olie in de keerkoppeling is ververst (3 liter). De lijst van werkzaamheden is eindeloos: we ontdekten dat de dekwaspomp zijn water betrok uit de drinkwatertank! Nou is dat heel nobel maar wat mij betreft niet in de haak. Willem was het met mij eens, koppelde de toevoer uit de tank af en toverde zomaar met een T-stuk een aftakking in de koelwateraanzuig van de generator en klaar was kees!

De configuratie van de aanzuig van het koelwater voor de generator

De configuratie van de aanzuig van het koelwater voor de generator

Detailopname van de nieuwe afsluiters (met aparte aftapmogelijkheid van de dekwaspomp

Detailopname van de nieuwe afsluiters (met aparte aftapmogelijkheid van de dekwaspomp)

Jongens, de “refit” nadert zijn voltooiing. Een paar dagen geleden zijn we nog bezig geweest, tussen de buien door, met het behandelen van het ventilatiegat in het kajuitdak. Dat is geschilderd en de ventilator zit er weer op.

_DSC9457

Dit gat gaf kopzorgen

_DSC9458

De ring van Jan past als een handschoen

De boosdoeners zitten er weer op

De boosdoeners zitten er weer op

Alleen, die ene boven de douche nog

Alleen, die ene boven de douche nog

Ook de paddestoelventilator van de afzuiger boven de kookplaat is, waterdicht deze keer, op zijn plek teruggezet, nadat Willem een aluminium afvoerpijp had gemonteerd tussen het dak en de afzuigmotor, met wat steenwol eromheen. Voor die tijd was het een groot vierkant gat waar de wasem vrijelijk langs het hout en in de steenwol tussen het dak en de betimmering kwam. Het was dus eigenlijk een zooitje, onbegrijpelijk dat een zichzelf respecterende jachtbouwer zoiets aflevert. Volgende week hopen we de laatste ventilator (aan stuurboord, boven de doucheruimte) onderhanden te nemen, die is namelijk ook gammel. Daarna moet nog 1 dingetje gebeuren: ik heb een nieuw toilet besteld (komt begin maart), een “Tecma”, zo eentje waar je bij het doortrekken echt je hand niet in moet steken, laat staan andere uitsteeksels. En dan hebben we het wel gehad zo’n beetje? Denk?

Het was me het anderhalve maandje wel, zeg. Natuurlijk gingen ook andere dingen door: we zochten Ma regelmatig op, gingen twee keer met haar naar de bibliotheek om telkens 25 grote letterboeken te halen, we zwommen op zondag in het Leeghwaterbad met een gezellig bak koffie toe. Zoals gezegd werkte Ingeborg zich een slag in de rondte op school. We gingen op bezoek bij onze zoon en dochter. We brachten de rubberboot naar de reparateur. Af en toe een stukje schrijven voor de weblog. Handleiding voor de nieuwe plotter van het internet downloaden, printen en in mappen stoppen. Verder weet ik het niet meer. Ik weet wel dat we een hoop spullen hebben voor de tweedehands bootspullen markt.

Ik ben helemaal bij met dit weblog, zeer actueel. Dat blijkt wel uit het volgende: vanoggend, maandag 15 februari 2016, zijn we op de koffie geweest bij de club, heel gezellig. Vanmiddag schreef ik het grootste gedeelte van dit stuk en vanavond zijn we gekeurd voor het duiken, zijn net terug. Ingeborg is goedgekeurd en ik had een te hoge bloeddruk en een onregelmatige hartslag, dus ik kreeg een verwijzing naar de huisarts en geen medisch pasje, verdomme.

Ik kan geen boot meer zien dus wat gaan we morgen doen? Naar Boot Holland, bootjes kijken!

PS. Zoals in de tekst reeds aangegeven volgen later nog wat meer fotootjes.

Geplaatst in Logboek | 3 reacties

Maandag, 4 januari 2016

Purmerend – Zaandam

Zondag Datum Wind Weer
Maandag 4 januari 2016 ? (merk je niet veel van op de binnenwateren) Rustig, overwegend droog, af en toe regen dus
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
10.00 uur 13.15 uur 12.573 (log deed het weer ergens op het NH kanaal) 2299 uren

10.00 uur. Kees is er, we gaan. De sluis staat al op enkel rood. Als we losgooien springt ie prompt op rood groen en draait als een zonnetje.

We moeten gaan, de lichten gaan op groen

We moeten gaan, de lichten gaan op groen

idem

idem

Kees maakt de foto's, vandaar dat ie er niet op staat

Kees maakt de foto’s, vandaar dat ie er niet op staat

Op de sluis worden we begroet door de sluismeester die ons met een bankschroef-handdruk een goed nieuwjaar wenst (tering, wat kneep die kerel, zeg!). Willem kent hem wel. Volgens de sluismeester waren wij niet de allereersten aan de nieuwe steigers. We kletsen nog wat en dan kunnen we eruit. Leuk om het ons vertrouwde Purmerend vanaf het kanaal te bekijken, heel anders. We passeren die malle hoge voetgangersbrug (toch heeft ie wel wat, hij heeft onlangs een prijs gewonnen), de Melkwegbrug en varen langzaam naar de spoorbrug toe. Willem belt de brugwachter. Die ziet liever dat we onder het vaste deel doorgaan, maar Willem wil dat alleen maar doen als ie betaalt voor een paar nieuwe stabilisatoren. In dat geval wil ie de brug wel openzetten. Dat gaat goed. De volgende brug is de Jan Blankenbrug in de Gorslaan/Aziëlaan. Een mooie brug met drie kleppen. Daarna is de (water)weg vrij tot aan Amsterdam. Kees geniet; da’s lang geleden dat ie een motorboot onder zijn kont had.

_DSC9323

_DSC9324Bij Ilpendam vergeten we uiteraard foto’s te nemen van het pontje en het dorpsaanzicht. Ik zit nog te denken: zullen we Ma bellen (die woont ook in Ilpendam) en zeggen dat we momenteel langsvaren? Ik doe het maar niet want wat heeft ze eraan? De afstand van haar huis tot het kanaal is te groot om iets te zien, met een goeie verrekijker misschien maar die heeft ze niet, d.w.z. ze heeft er wel een, maar dat is geen goeie. Ondertussen zijn we Ilpendam alweer voorbij. Kees stuurt een tijdje, hij kan het nog. Koppie koffie d’rbij.

Kees geniet

Kees geniet

De koetjes in de wei schuiven traag voorbij

De koetjes in de wei schuiven traag voorbij

Koppie koffie d'rbij

Koppie koffie d’rbij

Watergang voorbij, bij het Schouw rechtsaf met de bocht mee richting Amsterdam, onder de ringweg door naar de waterkering in Buiksloot. Daar maakt het kanaal een scherpe bocht naar links.

De waterkering hebben we achter ons

De waterkering hebben we achter ons

In deze buurt begint Joke ons weer te filmen, tot aan de Koning Willem III sluis en bij de IJpont.

In de sluis maak ik een stuurfout bij het uitvaren waardoor het zwemplatform aan bakboord onzacht in aanraking komt met de sluismuur. Daar moet ik nog even op letten, dat ik zo’n uitsteeksel achter me heb bedoel ik. Op het IJ steekt het Tolhuis pontveer vanuit Noord opeens van wal, waardoor ik even achteruit moet slaan, maar alles gaat goed. Je moet erg oppassen met die pontschippers, want sommigen maken er een sport van de “jachies” een doodschrik te bezorgen, zoals Willem al eens heeft ondervonden.

_KBR2652 Vaartocht Wing V (1)

_KBR2650 Vaartocht Wing V (1)

_KBR2645 Vaartocht Wing V (1)

We varen op een rustig IJ

We varen op een rustig IJ

We zitten goed, letterlijk

We zitten goed, letterlijk

Zonder incidenten bereiken we te 13.15 uur het Schiethavenkanaal in Zaandam. Eerst legt Willem de “Laga” op zijn plek, waarna onze boot in het insteekhaventje wordt gemanoeuvreerd. We zijn weer “thuis”!! Het lijkt hier nu wel een complete jachtwerf met vier schepen: de “Desta”, de “Kwadijk” (die te koop is), de “Laga” en de “Wing V”.

Daar liggen we dan, laat de timmerman maar komen

Daar liggen we dan, laat de timmerman maar komen

Willem en Joke hebben hun eigen jachthaven

Willem en Joke hebben hun eigen jachthaven

De boot wordt aan twee kanten goed gezekerd. Hij zal hier de komende weken door Willem onderhanden worden genomen. Ik ga helpen, ik kan het (!). We hebben een hoop te doen. Benieuwd hoe dat zich allemaal gaat ontwikkelen. We drinken met zijn allen op de goede afloop op de “Laga” een vastmakertje in de vorm van een glas druivensap, voor iets anders is het nog te vroeg.

Even recapituleren.....

Even recapituleren…..

.....en reconditioneren

…..en reconditioneren (jazekers, ik kan nog veel meer dure woorden!)

Daarna brengt Willem Kees naar huis en ons naar onze auto die op het parkeerterrein van de WSV De Zeevang (hopelijk nog) staat. Ja, verdomd, daar staat ie! Er is op dit tijdstip van de middag niemand op de haven te zien, dus we rijden meteen maar achter Willem aan naar Zaandam terug, alwaar wij de rest van de dag ook nog iets deden, maar wat weet ik niet meer. Ik geloof dat we saves op de boot naar bed gingen om te slapen. Het was een bijzonder fijne dag en de hele trip naar de Wadden in het algemeen een bijzondere ervaring. Op naar de tandarts!

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Zondag, 3 januari 2016

Alkmaarder meer – Purmerend

Zondag Datum Wind Weer
Zondag 3 januari 2016 Vies weer (Zie onder “wind”)
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
09.00 uur 11.00 uur 12.563 NM (log deed het niet) 2295 uren

Tien voor half tien. Vertrokken. We gaan naar Purmerend. Ik barst van de kiespijn en de log doet het niet, zit vol met prut denk ik. Hopen maar dat ie op een gegeven moment vanzelf losschiet. Ik weet niet eens waar de gever zit, die moet ik nog opzoeken. Kalmpjes blobberen wij achter de “Laga” aan het meer af, richting de Woude. Wennen, hoor, al die smalle, korte stukjes water. Dat zal wat worden in het drukke seizoen. Daar is de brug waarvoor het mastje weer naar beneden moet. Joke staat ook nu te filmen, heel goed.

Voort gaat het langs Oost- en Westgraftdijk, schilderachtige stukjes kanaal. Het weer laat nog steeds te wensen over. We naderen Purmerend. Bij de grote molen bel ik mijn broer Kees op en die gaat op de bovenverdieping van zijn huis in Neck, Wijdewormer, foto’s maken. Met de telelens kan hij ons goed zien.

Hier schuiven wij door het groene Hollandse landschap

Hier schuiven wij door het groene Hollandse landschap

En maar zwaaien naar Kees! Een passerende hardloper dacht dat ik gek geworden was!

En maar zwaaien naar Kees! Een passerende hardloper dacht dat ik gek geworden was!

Heel geinig. Te 11.00 uur meren we af aan de splinternieuwe vingersteigers aan de Kanaalkade te Purmerend, vlak voor de sluis. Wie had dat ooit gedacht, zeg. Echt splinternieuw, zijn afgelopen najaar en winter neergelegd, ook de kades langs de Beemsterburgwal en de hoek om langs het kanaal, tot voorbij de sluis, zijn onderhanden genomen. Misschien zijn wij wel de eersten die hier aanleggen.

Zijn wij de eersten?

Zijn wij de eersten?

Kees vangt ons op en Joke staat al weer klaar met de koffie op de “Laga”, heel gezellig. Kees wil ook wel weer eens een schip onder zijn kont voelen en komt morgen met ons meevaren naar Zaandam, aldus wordt afgesproken, maar nu moeten we opschieten want om 12.00 uur moeten we naar de nieuwjaarsreceptie van onze duikvereniging “Trilobiet”. Kees vertrekt, wij klappen de vouwfietsen uit en peddelen met z’n vieren door Purmerend naar het clubhuis. Het wordt een gezellige receptie, met nieuwjaarswensen over en weer en  de traditionele speech van de voorzitter en natuurlijk rijkelijk besprenkeld met bubbeltjeswijn en andere spiritualiën en dat het maar weer een mooi clubjaar gaat worden met mooie duiken! Een aantal leden wil wel een kijkje komen nemen straks bij ons aan boord, dus op de terugweg fiets ik nog even langs de Deen om een flesje Muier Schipperbitter bij te kopen. En ja hoor, daar heb je ze al: Bernard, Coos en Elles, Mans en Agetha, met nog een flesje Schipperbitter als cadeautje! Heel gezellig allemaal! De boot wordt bewonderd en dat wordt bezegeld met nootjes en dergelijke en nog een paar glaasjes van het een of ander.

Elles, Willem en Mans

Elles, Willem en Mans

Agetha blijft toastjes smeren!

Agetha blijft toastjes smeren!

Ingeborg, Agetha, Bernard, Joke en Coos

Ingeborg, Agetha, Bernard, Joke en Coos

Het blijkt dus mogelijk te zijn rielekst met z’n negenen in de salon te bivakkeren, met een beetje inschikken kunnen er nog wel meer in; goed om te weten. Niet goed voor de condens-ontwikkeling echter, maar ja, dan moet je maar niet in januari gaan varen. Als het bezoek afscheid heeft genomen ga ik patat halen bij de Febo, niet ver hiervandaan. Joke maakt weer een geweldige maaltijd met de patat erbij en we  schransen ons vol; niet goed! Meer heb ik niet te vertellen, want ik weet het gewoon niet meer.  Een bijzonder geslaagde dag mogen we wel zeggen.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Zaterdag, 2 januari 2016

Den Helder – Alkmaardermeer (“Het Eiland” van de Zaansche Onderlinge)

Zondag Datum Wind Weer
Zaterdag 2 januari 2016 Westelijk, meen ik, heel hard af en toe Geheel bewolkt en regen
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
08.30 uur 13.30 12.563 NM 2294 uren

Negen uur. Purmerend is het doel van vandaag. We zijn een half uurtje onderweg op het Noord Hollandsch kanaal. De bewolkte regenhemel houdt het ochtendgloren nog even vast. Net de spoorbrug (De kooij) gepasseerd die Den Helder met de bewoonde wereld verbindt. Die brug stond ver tevoren reeds wagenwijd open. Willem had gebeld en ze draaien prompt.

Wat is dat kanaal recht, zeg! Allemaal kaarsrechte stukken. Af en toe een bocht en dan weer een kaarsrecht stuk. Je ziet niet veel, je kijkt tegen de dijklichamen op, die naast de wegen langs het kanaal lopen. Hadden we maar een kotter met achterkajuit gekocht, dan konden we wat zien. Nou ja, als het straks (over een paar maanden) mooi weer is, kunnen we bij toerbeurt altijd nog op het dak gaan zitten op een stoeltje met zachte pootjes. We genieten van ons warme koppie thee, kuierend in de salon (het sturen op de autopiloot in een kanaal als dit is best te doen). Het is guur, de regen komt bij tijd en wijle met bakken naar beneden, al sinds ons vertrek. De ruitenwissers (Willem noemt ze waterzwiepers) moeten af en toe flink hun best doen.

Kaarsrecht

Kaarsrecht

Idem

Idem

Ik krijg wel de zenuwen van die zwiepende dingen voor je ogen. Soms neemt de regen wat af maar in het algemeen geven we de voorkeur aan ons lekker warme salonnetje! Er zijn vooralsnog geen redenen om naar buiten te gaan. Sterker nog: Ingeborg gaat een lekkere douche nemen, terwijl de boot met 12 km per uur voortjakkert, achter de “Laga” aan, over een leeg Noord Hollandsch Kanaal. De “Laga” heeft bij die snelheid nauwelijks een hekgolf, omdat ie langer is. Onze hekgolf is wat hoger, maar komt niet over de beschoeiing heen.

Half tien. Schaapjes op de dijk aan bakboord van mij en auto’s op de provinciale weg aan stuurboord van mij. Af en toe schuift een rij landschap ontsierende windmolens voorbij, die storing geven op het fluxgate kompas in de mast. Op die momenten moet ik het sturen wel even in eigen hand nemen. We gaan lekker.

Ingeborg vermaakt zich wel met jeweetwel

Ingeborg vermaakt zich wel met jeweetwel

Tien voor tien. Nu komen we bij een brug (Stolpen heet het hier) waar ik voor het eerst serieus mijn paaltje moet laten zakken. Kwestie van een knopje naar boven of beneden drukken en daar gaat ie. Een kind kan de was doen. Hierna volgen tot kwart voor twaalf de Stolper Vlotbrug, St. Maartens Vlotbrug, Burger Vlotbrug, de afslag naar Hargen bij Schoorl, vervolgens Koedijk en dan zijn we aan de noordkant van Alkmaar.

Meer zie je niet op deze plotter

Meer zie je niet op deze plotter

Ik lees de laatste tijd veel reisverslagen van motorbootvaarders die heel informatief zijn wat betreft weetjes over het gebied waar ze varen maar een hoog gehalte van “en toen gingen we naar die haven, en toen gingen we naar die aanlegplaats”, enz. hebben. Ik merk nu dat ik ook een beetje die neiging ga krijgen; daar moet ik nog iets op verzinnen, ik moet alerter zijn op de details en de beleving van dit voor ons “nieuwe varen” en die ook vastleggen op de voicerecorder. Jammer dat de batterijen leeg zijn.

Tien over twaalf. We hadden slechts een half uurtje nodig om Alkmaar te passeren. Alle bruggen die moesten draaien deden dit ook prompt en automatisch; ze werden allemaal op afstand bediend. Vrijwel geen oponthoud. Dat zal in het vaarseizoen wel anders wezen, denk ik. Langzaam tuffen we verder naar het Alkmaardermeer.

Half een. Plan gewijzigd, we stoppen bij “Het Eiland” van de watersportvereniging de Zaansche Onderlinge (ZO), waar Joke en Willem lid van zijn. Dat eiland ligt in het Alkmaardermeer, richting Heiloo en is in het seizoen een druk bezochte en geliefde plek. Ook passanten zijn er welkom. Joke en Willem komen daar vaak. Willem doet veel onderhoudswerk: grasmaaien, snoeien, steigers repareren en wat al niet. Joke stelde voor aan het eiland te overnachten en morgenoggend naar Purmerend te varen. Wij vinden alles goed. Terwijl Willem in de jachthaven aan het begin van het meer aanlegt om een krantje te kopen, dobberen wij langzaam door de vaargeul richting het eiland. Na een tijdje komt de “Laga” de hoek om stuiven met een grote snor voor de boeg. Willem zet er even de sokken in.

Kijk 'm scheuren!

Kijk ‘m scheuren!

Omdat wij er niet bekend zijn, gaat de “Laga” eerst een plek zoeken. Dat is natuurlijk niet zo moeilijk want er ligt niemand, de boel is totaal uitgestorven. Wij moeten om de “Laga” heen, door de bagger want het is behoorlijk ondiep, en leggen voor hunnie, dwars op de wind, aan de massief volgescheten steiger aan.

De vereniging heeft in het voorjaar weer wat te doen

De vereniging heeft in het voorjaar weer wat te doen

Tien over twee. Het is hier uitgestorven, niets te doen, de meerkoeten zitten bij elkaar op een landtongetje te kleumen. Guur, guur!

In de verte vogeltjes op de landtong

In de verte vogeltjes op de landtong

Gelukkig liggen we niet tegen de steiger aan te rijden (want het waait nog steeds als de pieten, zie je), de boot beweegt weinig want we liggen in de modder. Ik ga op de bank zitten met een grote bel whisky, tegen de kiespijn die me nu toch wel erg dwars zit. Dagenlang al wordt mijn lol er min of meer door vergald. Ik probeerde er niet over te zeiken, maar dat moment is nu toch wel aangebroken! Nou ja, ik moet maar een paar dagen op mijn tanden bijten en de kiezen op elkaar houden vooraleer ik er iets aan kan (laten) doen. Het komt trouwens in golven; geen doorsnee-kiespijn lijkt mij want die kies speelt mij reeds sinds het voorjaar van 2015 (Licata!) parten.

Toch is het druk, met twee boten, voor de tijd van het jaar

Toch is het druk, met twee boten, voor de tijd van het jaar

Half drie. Ik zit op de bank, de benen omhoog. Lekkere whisky trouwens, hij werkt! We wachten tot we het eilandgevoel krijgen. Ingeborg zit op d’r salonstoeltje lekker de “Margriet” te lezen, da’s weer eens wat anders dan puzzelen.

Ingeborg leest de Margriet, wie niet?

Ingeborg leest de Margriet, wie niet?

We moeten even tot rust komen hoor, het was zo’n (in)spannende tocht, we hebben keihard moeten werken om hier te komen! We hebben eigenlijk wel wat rust verdiend. De vlag staat strak in de wind, achterop aan zijn mastje en ik vermoed dat er vandaag niemand meer komt.

Strakke vlaggen

Strakke vlaggen

Het is twee januari en wij zijn de enige passanten vandaag, samen met de “Laga”, best wel veel eigenlijk, twee schepen, voor de tijd van het jaar, alles in aanmerking genomen, het weer en dergelijke. Als de seizoenen nu maar wat sneller gingen, lijkt me best leuk eigenlijk: vier seizoenen op 1 dag, dan werd het panorama iets afwisselender, ging ik ook foto’s maken en zo.

Ik weet het niet helemaal zeker, maar ik geloof dat we saves met Joke en Willem nog heel gezellig hebben gekeezd. Morgen bijtijds naar Purmerend, dan kunnen we naar de nieuwjaarsreceptie van onze duikvereniging “Trilobiet”. Dit was een fijne dag, afgezien van de stroomstoten door mijn rechteronderkaak.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Vrijdag, 1 januari 2016

West Terschelling – Den Helder

Zondag Datum Wind Weer
Vrijdag 1 januari 2016 Oost, weinig Prachtig weer!
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
10.30 uur 16.15 uur 12.534 (trip: 37,03) 2288 uren

Kwart over negen. Een nieuwe dag in een nieuw jaar. De voorliggende vraag is nu: gaan we hier weg of blijven we liggen? Het is windstil. Ik heb uitgerekend dat we tussen half tien en half elf zouden moeten vertrekken om rustig varend met stil water bij Harlingen aan te komen, dan hebben we nog een beetje stroom mee naar Kornwerd en zijn we zo’n beetje om drie uur op het IJsselmeer en dan kunnen we bij wijze van spreken saves voor donker nog in Enkhuizen wezen! Ja, dat zou zomaar kunnen. Kijk, daar gooit er eentje los en daar verderop nog een, de haven loopt plotseling leeg. Op het kajuitdak staand kan ik “aan den einder” reeds tientallen boten richting vasteland zien gaan. Het prikkelt als vanouds; als ik boten zie vertrekken, moet ik ook. Ik dacht dat ik er vanaf was, nu ik een motorboot heb gekocht. Kijk, daar gaat die Koopmans uit Lelystad. Zeilen is er voorlopig niet bij; geen zuchtje wind staat er. Ik moet nodig met Willem en Joke overleggen, maar ik bespeur nog geen leven bij de buren.

Half twaalf geweest. We zijn net een uurtje onderweg en varen in de West Meep en gaan richting Vliestroom en dan slaan we straks bij de Wolfshoek af,  stuurboord uit, het Inschot in. Willem vaart voor ons uit zoals gewoonlijk. De zee is volkomen vlak, praktisch windstil, de meter geeft 4 knopen aan uit oostelijke richting, niks dus. We lopen 12 kilometer per uur door het water en 9,8 km over de grond. De stroom staat dus tegen. Dat zal nog wel een tijdje duren want we gaan naar Den Helder, een verrassend alternatief! We zijn daar dan voor donker om “aan de binnenkant” een plekkie te zoeken (dat zal gelet op de stand van het seizoen wel niet zo’n probleem vormen). Wie had dat gedacht! Kijk, ik ben nog helemaal niet “naar binnen” gericht, ik denk nog steeds in termen van “groot water”, terwijl het nu anders kan! Die Willem toch, die stelde zomaar voor om door het Noord Hollandsch kanaal via Alkmaar en Purmerend naar Amsterdam af te zakken en vervolgens af te buigen naar Zaandam! Ja, verrek, dat kan ook, we kunnen binnendoor! Ik was meteen voor. We hebben dan totaal geen last van het komende slechte weer. Ingeborg leek het ook wel wat. Dus, vandaar: eerst Den Helder en morgen verder. Onder prettige spanning tuften we daarstraks op ons dooie akkertje de haven van West Terschelling uit, tussen allerlei andere vertrekkers; iedereen zoekt zijn heil elders met het oog op de komende weersverslechtering. Willem en Marijke zwaaiden ons vanaf de Storebaelt uit.Tot ziens, jongens! Het ging dan toch echt weer gebeuren.

Marijke

Marijke

Willem

Willem

En daar varen we nu. De motor knort tevreden met 1400 tot 1500 toeren. Af en toe geef ik gas of neem gas terug om de afstand tot de “Laga” een beetje gelijk te houden. De autopiloot doet het werk, af en toe een correctie, en ik wandel wat rond in de kajuit, in de kuip en over de gangboorden, gewoon omdat dat kan, zie je en omdat dat goed voelt. Bovendien moet je dat doen om een gevoel van eigenheid te krijgen, vind ik. Alles bekijken vanuit elke denkbare hoek, details bestuderen, je weet wel. Ingeborg koestert zich in het zonnetje op de bank of de stoel en puzzelt of leest.

"On the road again"

“On the road again”

Romantisch zonnetje

Romantisch zonnetje

Die deuren konden open!

Die deuren konden open!

_DSC9277

We varen alweer dwars van Texel op deze foto

_DSC9278

Raampje open, het werd te warm

Uno momento dado kan de kachel uit en kunnen zelfs de deuren naar de kuip opengezet worden; het lijkt wel voorjaar! De Waddenzee is spiegelglad en er varen heel wat boten richting Harlingen. Ik zie zelfs een enkeling zee op gaan. Prachtig weer. Vijftien graden in de kajuit maar met de zon erop ligt de gevoelstemperatuur hoger. Tistogwat. Joke filmt ons vanaf de “Laga”.

 

Half een. Ik zag een zeehond in het Inschot!

Tien over drie. We naderen Den Helder. De wind is iets toegenomen tot 14 knopen uit het oosten. We zijn mooi op tijd, morgen wordt het pokkeweer en de rest van de week ook. We gaan lekker binnendoor. Joehoe! Wat een feest! De in Frankrijk gekochte handheld marifoon vertoont kuren, die moet hier in de Texelstroom voortdurend hoesten en rochelen. Lekker dan.

Half vier geweest. De zon is verdwenen, je kan merken dat we het hoogtepunt van de dag hebben gehad, het wordt meteen schemerig. We lopen de haven van Den Helder binnen. Een groots panorama van grijze oorlogsbodems ontvouwd zich voor onze ogen. We blijven uit de buurt (dat wordt van je verwacht).

Onze nationale oorlogshaven in zicht

Onze nationale oorlogshaven in zicht

_DSC9283

Als ze maar niet schieten

Rechts uit de flank

Rechts uit de flank

Bijna binnen

Bijna binnen

Panoramaatje

Panoramaatje

Ik vaar braaf achter Willem aan naar de brug over het Nieuwediep. Die draait prompt en we kunnen een eindje verderop zo de Koopvaardersschutsluis in. We zijn de enigen, niemand te zien, alles gaat vanzelf. Het aanleggen gaat steeds beter. Het duurt een paar minuten voor we eruit kunnen. Dan gaat het met een scherpe bocht stuurboord uit de Binnenhaven in. Aan de stadskant met de boeg naar het zuiden vinden we tegenover een jachthaven een plek aan een lange steiger. Ik parkeer de boot achter de “Laga” en dan is het tijd voor een welverdiende vastmaker. Hehe, we liggen. Laat de storm nu maar komen! Het is alweer zo lang geleden maar ik meen me te herinneren dat het nog tamelijk gezellig werd deze avond. 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen